van Wout z'n werk. We worden om kwart over tien opgehaald zonder dat we precies weten wat ons te wachten staat. Heel toevallig hebben we vrijdag tijdens Sail een foto gemaakt van een boot die de "Moby Dick" heet. Vandaag gaan we met z'n zusje, de "Moby Queen", een paar uur rondvaren op 't IJ tijdens Sail. Op de boot worden we direct getracteerd op koffie met lekkere gebakjes. Om iets na 11 uur vertrekken we vanaf Wout z'n werk in Zaandam richting Centraal Station. Na een paar honderd meter varen zijn we toe aan ons eerste biertje. Wout heeft extra bonnen geregeld, dus opgetogen gaan we naar de bar. Er is echter iets niet helemaal in orde met de installatie. Het bier is te lauw en niet te drinken. De vrouwen nemen een rose, maar ook die is niet lekker. Dus gaan we aan de fris. Sail is geweldig, hoewel het rustiger lijkt dan andere jaren. De foto's spreken voor zich denk ik. Het is een geweldige dag die iets koeler eindigt en iedereen zich rosig voelt na zon, drukte, cola vieux mixjes, een heerlijke lunch met broodjes en salades, en bootjes, heel veel bootjes!

waagt zich op de dansvloer. Met een glas bier in de hand natuurlijk, want je moet zekerheden houden in het leven. Ik weet niet of hij nu echt even met de beentjes van de vloer wil, of dat hij probeert ongeschonden weer bij ons aan tafel te komen. Ik denk toch het eerste gezien ook zijn vrolijke danslustige gezichtsuitdrukking. Het is de verjaardag van Merel die dankzij Cor in een kantine van een kantoorpand in Oost gevierd kan worden. Een gewelig mooi zaaltje voorzien van alle gemakken en meer. Een mooie tap, waar Eric dankbaar gebruik van maakt. Goede geluidsinstallatie, keuken, vaatwasser, ... teveel om op te noemen.

is weer in Amsterdam. Een drukte van jewelste op 't IJ met bootjes van alle soorten en maten. Van kleine 2 persoons rubberbootjes tot grote 4-masters waar iets meer dan 2 personen op verblijven. Het is druk op het water, maar op de wal lopen nog veel meer landrotten te kijken naar alle stoere, rijke, dekadente, bekakte, bescheiden, vrolijke zeeschuimers. Rondvaartboten zijn zo volgepakt dat je het idee hebt dat het vluchtelingenboten zijn die van de verwarring gebruik maken om ongezien nederland binnen te komen. Ook zie je drugsrunner boten die rechtstreeks uit Suriname lijken te komen om nieuwe handelswaar van Desi te brengen, waarmee Suriname onafhankelijk wordt van Nederland, maar het omgekeerde betwijfeld kan worden. Kortom, een geweldige sfeervolle happening waar het genieten is om tussen alles door te laveren. De boten zijn imposant, maar de mensen blijven het leukst om naar te kijken en te luisteren. Natuurlijk heb ik een paar foto's gemaakt!

met deze mooie dame. Voor de 50ste verjaardag van Eric hadden we een leuke avond bedacht. We begonnen met likeurtjes en hapjes. We hebben een plattegrond van de wallen geprint en daar flink wat locatie op omcirkeld. Vervolgens hebben we in 2 enveloppen dezelfde plattegrond gedaan en Eric laten kiezen tussen Actiepakket 1 of 2. De vraag was of hij tijdens onze wallen wandeltocht kon ontdekken wat de overeenkomst tussen de plekken was. Wij mochten daar niet blijven "hangen", maar hij wel. We hebben hem even laten denken dat zijn foto op al die plekken hing. Dat was niet zo natuurlijk. Op de Zeedijk was het hartjesdag. Een geweldig leuk feest waarop mannen zich zo vrouwelijk mogelijk kleden, opmaken, en gedragen. Sommigen lukt dat heel goed De dame op de foto zag mij aankomen, ging uitdagend staan voor een foto, en vroeg vervolgens aan de dames in ons gezelschap:"Is he yours?". Gelukkig voor mij wilden ze dat wel bevestigen. We zijn gaan eten bij de Little Buddha bij het leidse plein. Een trendy tent met kleine, maar uiterst smaakvolle hapjes. Ik heb de sashimi geproefd. Eric de peking duck, die volgens hem peking pulletje had moeten heten. Een hele leuke avond,

hoe komt het dat we bekeurd worden als we een agent homo noemen, maar ze vervolgens zelf geheel vrijwillig op een boot gaan dansen, zingen, hossen en feesten tijdens de Canal Parade van de Gay Pride 2010. Als ze je bekeuren voor beledigen van een ambtenaar in functie, omdat je ze homo noemt, geeft dat aan dat ze homo dus een belediging vinden. Maar het feit dat ze op de boot staand geeft aan dat ze vinden dat homo's en lesbo's gelijk zijn aan hetero's. Dat ben ik met ze eens, dus is homo of lesbo geen belediging. Als we ze hetero noemen zullen ze daar geen probleem mee hebben denk ik. Dus de volgende keer dat ik een agent homo noem zou deze het beste kunnen reageren met:"Sorry dat ik u misschien moet teleurstellen, maar ik ben hetero.". 

dan. Iedereen die Amsterdam noord binnen rijdt via de poort van noord kan even genieten van de laatste aanblik van een jeugdige Eric. De 50 jaren zijn gepasseerd, dus de toekomst brengt een gedecideerdere rijpere Eric. Sommigen mannen worden mooier naarmate ze ouder worden. Niet alle mannen hebben dat geluk.

kan zich soms op vreemde manieren manifesteren. Onze vriend Eric is op 31 juli 50 jaar geworden, maar zat toen op de camping in Italie. Dat weerhoudt sommige vrienden er niet van enigszins twijfelachtige spandoeken etc op te hangen bij zijn huis. Zelf weet ik niet of ik zo ver gegaan zou zijn, dus heb ik een foto gemaakt van de auto van de dader om mijn onschuld aan te kunnen tonen.

idee om iemand te laten weten hoeveel je van hem/haar houdt? Allemaal bekertjes water op alle traptreden, zodat een arme vriend die 's nachts laat thuis komt vanaf z'n vakantieplekje in Italie nog hard aan het werk moet om naar bed te kunnen. Bedenk daarbij dat Mignet een gescheurde spier had in haar rechter bovenarm en Eric koorts van een ontsteking in z'n kaak en de realtie met vriendschap lijkt ver te zoeken. De daders zijn elders in deze blog te ontdekken.

als mensen zo lekker zichzelf zijn en prachtig uitgedost op stap gaan. Geen idee wie dit zijn of waarom ze er zo bij lopen, want alleen al het maken van de foto leverde commentaar op van mijn lieve vrouw. Ik kan genieten van mensen die zich durven te kleden zonder zich iets van anderen aan te trekken. Gewoon jezelf durven zijn.

stond er in de paskamers van de Coolcat aan de Kalverstraat. Wie die vreemde jongen is weet ik niet, maar hij stond zich duidelijk op te warmen voor de Canal Parade. Uiteindelijk heeft hij de blouse wel gekocht, maar die mooie hotpants niet. Het kost natuurlijk een hoop lef om uit de kast te komen, maar uit de paskamer komen ging hem heel goed af, dus wie weet wat de toekomst voor hem in petto heeft ... Ik heb stiekem wat foto's gemaakt van deze wonderbaarlijke ontdekkingreis in de eigen identiteit. Op de dam waren voetbal wedstrijden voor daklozen. Erg leuk om even naar te kijken.

in een mooi filmpje op YouTube. Er zijn van die momenten dat je trots bent op het bedrijf waar je werkt. Het NLR doet steeds meer moeite om zichtbaar te worden bij het grotere publiek. Niet ten onrechte, want wij doen echt goed en bijzonder werk. De diversiteit is groot. Hierbij kun je denken aan maatschappelijke problemen als geluidsoverlast en milieubelasting waar wij met goede oplossingen komen, maar ook aan stromingsberekeningen oftwel CFD (Computational Fluid Dynamics) waar mijn rekenmachines de afgelopen 23 jaar heel wat werk verricht hebben. Dat zijn de momenten dat je je realiseert dat je een bijzondere functie hebt gehad bij een mooi bedrijf. De NEC SX-8R vector machine wordt nu vervangen door een SGI ICE 8200LX massief parallele machine met 512 Intel Xeon processoren. Ik heb intussen mijn functie van Unix/Linux/SUPER-UX System Administrator omgezet naar ICT System Architect. Het ontwerpen en implementeren van (software) systemen en (software) systeem koppelingen is net zo'n heerlijke creatieve bezigheid als troubleshooting.

Zaterdag was mijn dag volgens Marco.( Zo lief van mijn wederhelft. De keuze was snel gemaakt: met mooi weer op de fiets, toerist in eigen stad zijn en ontspannen ergens iets eten of drinken.
We begonnen om half 10 op de Dappermarkt en kwamen daar allereerst onze "oude Koninginnedag vrienden" tegen. Buiten Koninginnedag waar Marco altijd met haar danst weten we niets van deze oude mensen maar ze horen bij 30 April voor ons net als het bier en de wijn.Ook kwamen we een hele oude lieve collega van mij met zijn vrouw tegen en dat gaf net zo'n een leuk gesprek. Omdat ik al heel lang eens koffie wilde drinken bij de TAART VAN MIJN TANTE en het toch mijn dag was zaten we rond een uur of elf aan de koffie met taart. Heerlijk in het zonnetje aan een vreselijk lekker stuk taart. Daarna liepen we over de Albert Cuyp en genoten we van alle toeristen en de producten die daar uitgestald lagen. We zijn weer op de fiets gestapt en na een broodje gegeten te hebben deden we de derde markt (Mos plein)aan. Ook daar weer twee gesprekken met mensen die allang bij mijn verleden horen en me ieder op hun manier dierbaar zijn of waren. Thuis moest er snel een speech voor het huwelijk van die namiddag gemaakt worden en weg was ik naar het stadsdeel om een Surinaamse bruiloft te voltrekken. Een geweldig feest dat al 2 dagen duurde en waar er met het zelfde gemak dus een derde aan vast werd geplakt .Met trommels en heel veel familieleden kwamen ze prachtig uitgedost veel te laat bij het stadsdeel aan maar wat een liefdevolle warme bruiloft. Samen met twee hele leuke collega's heb ik genoten van de hele ceremonie. Bij thuiskomst zat mijn eigen man met een kop koffie te wachten en hebben we samen nog even genoten van een drankje en een hapje. Een mooi liefdevol open gesprek met mijn dochter aan het einde van de dag volgde daarna nog!
Wat kan het leven simpel en fijn zijn! Als ik weer eens" mijn dag" mag invullen weet ik al hoe ik dat ga doen

m'n tante. Daar zitten we nu aan de koffie met gebak. Maris de zweedse prinsessentaart en ik een chocolade slut (toen ik slet zei keek iedereeb ontdaan?). Verzonden vanaf mijn HTC 

zitten in de Sterflat in Egmond aan Zee, dus zijn we op de motor gestapt om een nachtje te logeren. Ze hebben een prachtig uitzicht vanaf de negende verdieping. Maris had eerst nog een huwelijk, maar daarna zijn we gelijk vertrokken. Het is maar een klein stukje rijden naar Egmond aan Zee. Stukje A10, A8, N203, Krommenie, Uitgeest, N513, Bakkum, N512, Egmond Binnen, Rinnegom, Egmond aan Den Hoef, en tenslotte Egmond aan Zee. Wout en ik hebben lekker een stuk door de duinen gewandeld met Costa terwijl de vrouwen zorgden voor koffie en gezelligheid met een Tom Poes. We hebben heerlijk gegeten in de Wonder (naast de Zilte Zoen). De vrouwen een Mac Wonder, Wout Cattelaanse kip en ik had de beste keuze met de Spare Ribs. Tot een uur 1 kletsen en zondag eerst afgewacht tot de zon doorbrak en vervolgens bijgekleurd in de zon op het strand. Zondagavond nog een ongezonde snackbar hap en op de motor terug naar huis. Een perfect en gezellig nachtje weg dankzij onze lieve vrienden. 

er uit als je squash vriend het steeds moeilijker krijgt om te winnen van je (jaja, hij wint nog steeds wel) en terugvalt in harde ballen op je lichaam slaan. Ik laat me niet kennen en voel natuurlijk niks van die zachte squash balletjes op die gespierde benen van me, maar voel me wel gevleid door z'n onbewuste compliment. Toen we net begonnen won hij met 9-0 van me met een hand op de rug, maar nu was het toch 5-3 met inzet van fysiek geweld.

kan ik ook m'n berichtjes op m'n telefoon wel lezen. Nou is het een HTC HD2 waar je de tekengrootte prima kunt instellen, zodat zelfs kippige mensen het nog prima kunnen zien op het 4.3 inch scherm. Nou wordt Eric op 31 juli 50 jaar, dus dat is natuurlijk heel confronterend voor hem. Zo confronterend zelfs dat hij op z'n verjaardag gevlucht is naar een plekje zo'n 1500 kilometer naar het zuiden. Maar ja, ooit moet je weer naar huis, en dan ...?

bij Marco en Maris. Het was beregezellig, tot in de 2e verlenging zelfs, daarna sloeg om een tot nog toe onbekende reden de sfeer om. Misschoen omdat de tegenstander (Spanje) wel scoorde en wij niet. Zoals een bekend iemand ooit al zei:"Als zij scoren en wij niet, dan winnen zij!". Dat was niet de bedoeling. Nou ja, 2e is ook een hele goeie prestatie. Over 2 jaar europees kampioen en in 2018 wereldkampioen in eigen land zijn mooie vooruitzichten.

Still seems to live on the Danish Faroe Islands in the form of a community festival. It shows the difference between animals and beasts (or "humans" as we like to call ourselves). Watching this or the batting of seals, harpooning whales, but also our western breeding/slaughtering of chicken, pigs, cows, ... points out that some of us are unscrupulous, but most of us are accessary to these unscrupulous assassinations, because we do nothing. Makes you wanna kill the beasts to save the animals. The least we can do is make a public protest on http://www.protecttheocean.com/.

de dijk rond het IJsselmeer. Plaatsen als Warder en Scharwoude waar we nog nooit van gehoord hadden. We vanuit Noord via Zunderdorp, en Ransdorp even in Holysloot wezen kijken. Het mmoie witte kerkje kenden we al, omdat Maris daar wel eens een huwelijk heeft voltrokken. Maar dat in dat dorpje naast de ongeveer 20 huisjes zelfs 2 kerken staan, dat wisten we nog niet. Aangezien het daar echt dood loopt (het eind van de wereld) zijn we terug gereden naar Ransdorp en naar de dijk gereden bij Durgerdam links naar Uitdam en door naar Monnickendam. Vervolgens langs de dijk door naar Volendam en vervolgens door de onbekende plaatsjes door naar Hoorn. Vandaar zijn we door de Beemster terug gereden naar Noord. Een klein ritje, maar na al die jaren stilstaan vond m'n donkerrode vriendin het heerlijk om weer buiten te mogen draven. Onderweg hebben we natuurlijk even wat gedronken en gegeten. Twee amsterdamse kroketten met zaanse mosterd  

ken ik nog van lang geleden toen ik kort bij de eerste gratis internet provider van Nederland, Flevonet, heb gewerkt als vrijwilliger in Dronten. Rob was ... ja ik schrijf was ... een heel creatief denker. Ik heb genoten van zijn verhalen en ideeen. Vreemd genoeg heb ik Rob op LinkedIn terug gevonden enige weken geleden en hebben we een enkel berichtje uitgewisseld. Nu net krijg ik bericht dat hij op 28 juni is overleden. Volgens mij lag dat totaal niet in zijn planning. Het meest creatieve idee dat ik van hem ken is zijn manier van monitoren van het operationeel zijn van zijn Flevonet. In de serverruimte van Flevonet hing een wandklok die hij met een webcam gekoppeld aan een SGI Indy werkstation vanaf zijn PC thuis voortdurend in de gaten hield. Als de klok stil zou staan zou dat betekeken dat er onderweg in de verbinding iets niet meer zou werken. Voor zover ik weet is dat slechts 1 keer gebeurd, waarop Rob in z'n auto sprong en naar de serverruimte scheurde. Daar aangekomen leek alles prima te draaien. Het batterijtje in de klok was leeg.