blijft elk jaar met kerst een valkuil van Maris. Ongelofelijk wat ze ook dit jaar weer heeft weten neer te zetten voor familie en vriendin. Van links naar rechts: een kerstboom breekbrood, mini hamburgertjes, brioch, pasteitjes, kerstbrood, eigengemaakte kroketjes, peertjes van Gees, tulband, hartigetaarten ham kaas en kip kerrie, aardbeien marsepein taart, vrolijk kerst marsepein taart, club sandwiches, zalm sandwiches, suikerbrood, krentenbrood, salades, krokantjes. Nadat iedereen zo ongeveer z'n buik rond had gegeten was nauwelijks te zien dat er iets weg was. Morgen kliekjesdag bij Eric & Mignet. Ik heb maar een paar foto's gemaakt.

zijn dolblij dat ze weer van zolder naar de huiskamer mogen. Dit jaar zijn er alweer 6 bijgekomen. Twee uit Den Haag, twee uit Limburg, een prachtige kerstman met slee uit het buurland Groenrijk, en een kadoman uit het rijk van Bosch. De Amerikaanse Kerstmannen staan bescheiden achterop de kast. Dat druist tegen alle vooroordelen omtrent amerikanen in, maar ook niet alle Amsterdammers zijn bluffers tenslotte ... hmmm, niet zo'n goed voorbeeld misschien. Eh, niet alle belastingambtenaren kunnen alleen maar leuker maken ... hmmm, ook niet zo'n goed voorbeeld nu ik er over nadenk. Nou ja, doet er ook niet echt toe, het is weer gezellig in huize M&M! 's Nachts wordt er weer heel wat afgelachen en geklets door de mannen. Wij slapen er beter door, want ze zijn heel waakzaam.

onderleggers had ik nog nooit gezien. Deze komen uit een restaurant ergens in Limburg. Voor het sociale contact onder het eten wat gewaagd, want als je begint te lezen kun je moeilijk ophouden. Voor je eten dus ook gewaagd, dat is koud van het wachten en lachen terwijl je zit te lezen. Door de foto te vergroten kun je de tekst redelijk lezen. Een paar van de leukste zaken die nooit grappig zijn vind ik: "Een missionaris die zich geen houding weet te geven", "Je fotorolletje naar een ontwikkelingsland sturen", "Een blondje in een smart", "Een hoer die er gelikt uitziet", "Af en toe sex met Klaas Vaak", ... zoom in op de foto voor meer!

hadden wat kadootjes bij Eric & Mignet gebracht en wij mochten kijken wat ze kregen. Toevallig had Maris een taart voor Mignet gemaakt die we even langs brachten. Zagen we een zak voor de deur staan bij ze. Over goede timing gesproken. Het was een allerliefst mandje met allerlei leuke en lekkere dingen erin. Nou hebben ze dat verdient, zoals Sint & Piet dat ook al schreven in een prachtig gedicht, dus het was allemaal terecht, zij het misschien wat overdreven. Ach, Sinterklaas liet 'm eens flink uit z'n mantel hangen moet je maar denken. Hij mag wel uitkijken dat 'ie daarvoor niet opgepakt wordt, maar dan gaat Piet er vast wel voor staan. Het mooiste kado, volgens Eric, was de weekend koffer voor Mignet waar ze al de kleding in gaat doen tijdens hun volgende weekendje weg. Sinterklaas kon zich daar wel wat bij voorstellen geloof ik, te zien aan de blosjes op z'n wangen. 

heet de voorstelling waar we rij 2, stoelen 5, 7, en 9 bezetten met z'n drieën. Opvallende veel jeugdige theaterbezoekers. Daar waren ook wat jongeren onder begeleiding bij. Die werden tijdens de voorstelling door Ali opgevoed met betrekking tot gedrag in het theater. In het begin kwam het wat onvriendelijk en fel over, maar dat corrigeerde hij gelukkig later wel. Het was ook nodig om ze uit te leggen dat er zoveel mensen in de zaal zitten die willen horen wat er gezegd wordt dat ze hun mond moeten houden. Ali begon op een manier waardoor je het idee kreeg dat hij de hele voorstelling onvoorbereidt op het toneel zou staan en alles zou improviseren. Dat blijkt toch niet zo te zijn, hij stuurt redelijk subtiel welke vragen gesteld worden, zodat zijn voorbereidde antwoorden daarin passen. We hebben genoten en vinden het een aanrader. Na afloop mocht iedereen het podium op om even met Ali te dansen. 

is er voortaan voor ons niet meer bij. Oude taart, Mariska, en jonge taart, Sheda, aka Amy Housewine, hebben de creatieve geest gekregen. Maris heeft er een nieuwe hobby bij, zelf taart maken, en Sheda, onze personal entertainer, vindt het zo leuk dat ze hebben besloten samen een workshop te volgen. Voor Soraya's verjaardag hebben ze alvast twee mooie taarten gemaakt. Ze zagen er niet alleen prachtig uit, zo smaakten ze ook. Het wordt er voor mij dus niet makkelijker op om op gewicht te blijven in de toekomst. Het is een geweldig gezicht om de meisjes zo bezig te zien!

is een supermarkt die in onze omstreken helaas niet te vinden is. Wat je op de foto ziet is twee volledige rijen met alleen maar koffie. En de prijzen beduidend lager dan bij ons. We hebben flink wat zakken, met allemaal ook nog eens 100 gram extra, meegenomen. Ook vlaaien zijn belachelijk goedkoop. Een hele kruimelvlaai voor 3,99! Luxe vlaaien voor 7,50. Geen wonder dat Multivlaai zulke goed zaken kan doen. Er schijnt bij ons in de buurt ook een busje rond te rijden die vlaaien van deur tot deur verkoopt. Die zit qua prijs tussen Naanhof (Limburg) en Multivlaai in. Die heeft geen huurpand, dus dat scheelt. Of je er een goede boterham van hebt zou ik niet durven zeggen. Maar gewoon die 30.000 euro start subsidie opstrijken en na twee jaar het bijltje erbij neer gooien en de volgende subsidie pakken schijnt ook nog wel eens te gebeuren. Als je de wegen in Nederland kent valt er nog steeds geld te vinden op straat. Laat mij maar gewoon werken en af en toe met vrienden naar de Naanhof gaan. 

is iets dat we ieder mens gunnen op zijn tijd We voelen de sfeer veranderen als we de provincie in rijden. We hadden een kleine kamer in een Herberg in Leveroy gevonden, waar we de vrijdagnacht doorbrachten. Dat was al een ervaring op zich met Limburgse properheid en zachtmoedigheid. De middag brachten we door in Sittard, waar we genoten van een heerlijk zonnetje en leuke winkels, waaronder de woonwinkel van Quirine, de dochter van Jan en Tonnie. De andere dochter, Sabine, en haar gezin zijn, ondanks het verschil in leeftijd, echte vrienden geworden, en daar brengen we dan ook een ontspannen vrijdagavond door met goede gesprekken en dito wijn. De zaterdagochtend beginnen we met een hilarisch ontbijt a la Hotel op Stelten alvorens we richting Roermond rijden, en daarna een tochtje door de binnenstad, richting Jan en Tonnie, waar we ontvangen worden met dezelfde hartelijkheid als altijd. Zelfs een heuse kerstman is er al voor ons als kado, dus we werden meteen al in de watten gelegd. We eten heerlijk en maken een spannende wandeling, waarna we gewoon verder gaan met de gesprekken waar we de vorige keer gestopt zijn. De zondag gaat gewoon in hetzelfde verwentempo verder voor we weer richting Amsterdam rijden. Zulke vrienden in zo'n heerlijke provincie kunnen we iedereen aanraden maar die van ons houden we lekker voor ons zelf! Natuurlijk hebben we foto's gemaakt!

monopoliseert het Beursplein als protest tegen het monopoliseren van de economie door het grote geld. Ik denk dat er inderdaad een graaicultuur is en dat de rijken "misbruik maken" van de armeren. Maar of dat nu ineens gaat veranderen omdat er schijnbaar een zwerm zwervers is neergestreken in sommige wereldsteden? Ik denk het niet. Deze aanblik van armoedige tentjes en onverzorgde mensen roept bij mij geen sympathie op. Gedraag je anders als de meerderheid en je wordt anders behandeld als de meerderheid. Misschien zet je jezlef buiten de maatschappij als je je anders gedraagt en niet andersom? Ik denk dat je meer bereikt door het systeem van binnenuit aan te pakken. Doe het zelf anders zodra je de mogelijkheden krijgt. Maar het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen. Zelfs Wim Kok kan daar over meepraten. 

lijkt heel bijzonder, maar met een vriendin als Carin is niets onmogelijk. Bij het bloemencorso in Lisse heeft ze ooit, in een ver verleden, een lekker warme gevoerde jas gekocht voor een schijntje. Echter was ze niet helemaal tevreden met de lengte, maar moest deze wat ingekort worden. Dan komt al gauw de koningin van de naaimachine, Mariska, in gedachten om te vragen om assistentie. Om niet met zo'n zware naaimachine over straat te moeten sjouwen lijkt het logisch dat Mohamed naar de Berg komt. Zo komt het dat op twee zondagen op rij er in huize Schoemaker een jas opengeknipt wordt en de pluizige voering tot weken na datum uit alle hoeken van het huis komt dwarrelen. Never a dull moment... 

is iets wat wij oudjes niet kennen. Volgens onze dochter is dat natuurlijk een tekortkoming, maar we geven gewoon niets om alle Prada's, Uggs, Birkenstocks en noem de merken allemaal maar op. Groot was onze verbazing dat er zelfs winkels naar onze diva heten waar ze dan al deze pracht schoenen verkopen. Natuurlijk konden we het niet laten om er een foto van te maken en tja, natuurlijk was ze allang op de hoogte van de winkel die ook in onze thuisstad schijnt te zitten. Meewarrig heeft ze ons eens aangekeken en er het hare van gedacht. Ze worden echt oud zagen we haar denken en laat ze daar dan toch ook een keer gelijk in hebben

Ongeveer 1 keer per jaar gaan we naar Den Haag, omdat we het een ontzettende gezellige stad vinden met mooie panden en gezellige winkels. Dit keer gingen we met de trein, omdat dat toch ook wel eens heel relaxed is. Daardoor kwamen we op een heel ander punt de stad binnen en waren we even alle richtingsgevoel kwijt. Ook dat is niet zo heel erg, het verbreed de horizon tenslotte Het blijft altijd weer verbazingwekkend hoe zo'n prachtige grote kerk waar we tegen aan liepen helemaal omgeven kan worden door de lelijkste kantoorpanden en parkeergarage's en toch niets aan schoonheid hoeft in te boeten. Het was ook heerlijk om te merken dat zelfs de drukte van de stad even stil viel bij een wandeling rond de kerk. 's Avonds nog even bij de vrienden een kopje koffie en een glaasje wijn en de dag is perfect. 

Verzamelen is een uit de hand gelopen hobby van ons zoals heel veel mensen wel weten .Gisteren in Den Haag zagen we een kerst outlet en we zijn er natuurlijk naar binnnen geweest .Natuurlijk deelt niet iedereen onze passie en is zeker een van onze kinderen er ziek van als we de Sint niet eens in ere houden maar wij zijn net twee kinderen in speelgoedland als we zoiets tegen komen .Er stonden ik weet niet hoeveel kerstvrienden voor ons uitgestald in grote schappen en tja er moest er natuurlijk een gered worden en mee genomen naar Amsterdam . Uiteindelijk werden het er toch nog twee maar dat waren dan wel kleine vrienden! 

heeft ons verlaten. Henk Gennissen, broer van Netty, oom van Maris, is drie maanden na diagnose van maagkanker overleden. Nuchter als hij omging met zijn ziekte en aanstormende overlijden heeft hij alles voor zijn uitvaart geregeld, net als de verdeling van zijn erfenis/inboedel. Ook de rouwkaart heeft hij zelf nog gemaakt en twee toespraken tijdens de uitvaartdienst. Hij had er bewust voor gekozen om niet meer behandeld te worden. De uitvaart is druk bezocht en er waren opvallend veel mensen die nog iets wilden zeggen over Henk. Origineel waren de foto's die op de biljarttafel gelegd waren en waar mensen foto's van Henk en zichzelf uit konden kiezen als aandenken. Al met al heeft hij een diepe indruk achtergelaten bij me. Een recht door zee, direct, warm sociaal mens. Dat zijn de momenten waarop ik hoop dat reïncarnatie bestaat. 

die vrienden van me. Maar dat heb ik niet gedaan. SaveMyDay.nl had een mooie deal met een dagje paintball voor 18 euro per persoon. Dus togen we met 8 vrienden en zoons op pad om ons eens lekker uit te leven in de blubber. De deal omvatte 100 paintballs per persoon, een broodje hamburger, frinkandel, of kroket, en een drankje. Uiteraard moesten we kogels bijkopen en hebben uiteindelijk zo'n 3300 verfballetjes afgeschoten. De eerste battle waren de jonkies tegen de ouderen, waarbij voor het eerst in ons leven de ouderen het onderspit moesten delven. Ik heb een mooie ronde pit op m'n bil en ook de rest is niet ongeschonden thuisgekomen. Na het eerste potje zijn we als hecht team van acht doorgegaan en hebben alle volgende battles gewonnen (denk ik). Gelukkig hoefden we niet tegen de profs die ook door de speelvelden stormden, want die hadden we waarschijnlijk niet eens aan zien komen, maar alleen gevoeld. Het was een geslaagde dag waarbij alleen die mooie zwarte Dodge van Wout vreemd genoeg wat oranje verfspetters heeft opgevangen. Voor herhaling vatbaar.

want het is weer familiedag. Eens per jaar gaan we terug naar Hoek van Holland war we m'n ouders in de duinen in een konijnenhol hebben uitgestrooid. Dit is de plek waar ze altijd in de duinen lagen toen ze elkaar net hadden leren kennen. Kijkend naar de schepen die de nieuwe waterweg in en uit voeren. Elk jaar is het weer even puzzelen waar het konijnenhol ook alweer precies zat. Wonderlijk genoeg zijn op Google maps twee vage streepjes te zien op de plaats waar we ze hebben uitgestrooid. Midden tussen de begroeiing. Geen idee of die vlekjes er ook al waren voor 2006 toen we ze uitgestrooid hebben. De dag begon druilerig, maar om 3 uur 's middags brak de zon door en zijn we met z'n vieren (Rafal, Arman, Jordy, Marco) nog even de zee in gedoken in onze zwembroeken. Het water was kouder dan verwacht, maar daardoor was het boven water weer lekkerder. We zijn er twee keer ingedoken, want voorlopig komt het er niet meer van. Geen idee hoe 1 januari uitpakt in 2012. Monica, Jeroen, en Maris bleven lekker in de strandtent Zwoel. De wortelen hebben we voor de konijnen achtergelaten. 

staat tegenwoordig bij een groot aantal bedrijven hoog in het vaandel. Kosten noch moeite worden gespaard om de neuzen dezelfde kant op te krijgen binnen een afdeling of bedrijf. Zo ook bij Postnl. Er staat een dag Nunspeet op het programma. 's Morgens is er natuurlijk een interessant en educatief programma en 's middags is er een sportief/ educatief deel. Iedereen wordt 's middags op de fiets gezet en in 2 ploegen is er een rondgang langs een prachtige molen en een ouderwetse kaasboerderij waar nog op traditionele wijze kaas wordt gemaakt. Daarna is er bij terugkomst een borrel en worden we weer in groepen verdeeld. Ditmaal in 8 groepen. Er wordt een maaltijd in elkaar gezet door de 8 groepen (50 mensen). Er wordt gewogen, gesneden en geroerd of het leven ervan afhangt. Leuk om collega's eens in een andere hoedanigheid bezig te zien. Als dat klaar is gaat iedereen aan tafel en wordt er geproefd en gekeurd De soep smaakt prima, het hoofdgerecht is ook goed van smaak en het toetje erg lekker Na een kop koffie gaat iedereen met een goed gevoel huiswaarts. Missie geslaagd naar mijn idee, want ik heb echt mensen van een leuke andere kant leren kennen! 

Op de dam met een kleine draaimolen en een reuzeradje. Wat zal het uitzicht mooi zijn bovenin dat draaimolentje?

op het Leidseplein? Het blijkt te gaan om de Smirnoff Nightlife Exchange project 2011. We zijn niet naar binnen gegaan. Op internet is niet direct duidelijk te vinden wat het inhoudt, maar er komt 12 november weer zo'n event lees ik. Het speelt in 50 landen tegelijk?

is een japans restaurant in de Amsterdamse pijp, vlakbij De Taart van m'n Tante. Om Eric en Mignet te bedanken hebben we ze meegenomen naar deze sfeervolle onbeperkt sushi eten tent. Toevallig was Maris er enige tijd geleden met haar werk geweest en enthousiast thuis gekomen. Achteraf gezien terecht, want het is een hele leuke sociale manier van uit eten gaan. Je krijgt een menukaart waarop allerlei kleine gerechtjes staan, zoals 80 soorten sushi, kip teriyaki, varkenshaas, ramen, ... Ieder mag per ronde 5 gerechtjes kiezen en op een kaart aankruizen. Deze worden in willekeurige volgorde opgediend (niet allemaal tegelijk). Omdat je niet meer precies weet wie wat heeft besteld proeft iedereen van alle gerechtjes die er staan. Zo volgen er zoveel ronden als men op kan. Wij waren binnen de 3 ronden vol. Voor herhaling vatbaar!